۱۳۸۹ اسفند ۲, دوشنبه

دفاع در مقابل ترور؛ حق همه مردم دنیاست!

ترور به معنی ایجاد ارعاب و وحشت است. امروز همه کشور های دنیا این حق را برای خود مسلم می دانند که در مقابل تروریست از خود حفاظت کنند. چندی پیش نیروی دریای کره جنوبی با اقتدار تمام دسته ای از دزدان دریایی سومالی را تار و مار نمود و شهروندانش را رهانید.
آیا کاربرد گروه های لباس شخصی و بسیج در جمهوری اسلامی چیزی به جز ایجاد رعب و وحشت در میان توده های مردم است؟ آیا ضرب و شتم  مردم و شلیک مستقیم به آنان چیزی به جز تروریسم است؟ به هر بهانه و دلیلی که باشد؟ آیا این حق مردم ایران نیست که در مقابل تروریسم از خود محافظت کنند؟ چرا مردم بسیاری کشور های دنیا اصولا نگرانی از اینکه امنیتشان توسط همسایه شان متزلزل شود ندارند اما مردم ایران در منازل خود امنیت ندارند؟
ای لباس شخصی که خود را سرباز گمنام امام زمان می دانی، امام زمان آرزو می کند که تا ابدالدهر گمنام بمانی! آرزوی او این است که زیر خروارهای خاک برود دستی که امنیت از توده مردم بستاند. دستی که حاصل سی سال عمر مادری را از او بستاند، دستی که با فشردن ماشه ای آه پدری را درآورد. این ها بی جواب نمی ماند و بدان که اگر امام زمانی باشد سراغ تو یکی خواهد آمد.
روی حرفم با دکتر عباسی است، واضع واژه "تروریسم مقدس": بگذریم که ادعای شناسایی علائم ظهور داری! اگر چون تویی با آن پیش بینی های دقیقت ازجنگ امریکا و عراق بتواند بگوید علایم ظهور امام چیست، همان بهتر که امام کلا نیاید. همان بهتر که این لخت زمانی که به پایان عمرت مانده بنشینی و سریال های هالیوود تفسیر کنی، مردم به تفریح هم احتیاج دارند.
اما سخنم امروز با تو چیز دیگریست ای "تروریست مقدس" مآب، ای فرمانده مراکز پارنوئیدی جمهوری اسلامی، ای ابتری که بچه ات نمی شود و به راحتی جوانان مردم را می کشی! شک نکن که دستان خلق گلوی تو را خواهد فشرد اما بدان مادری که بر مزار فرزند خود می گرید توان برخواستن ندارد، خوشحال باش که به چنگال مادر نمی افتی!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر