همه تلاش رژیم آن بود که بازداشت موسوی و کروبی بدون سر و صدا انجام شود. معلوم نشود کِی آنها را برده اند، کجا برده اند، و اساسا امکان حاشا کردن کل ماجرا.فقط می دانیم که آنها را احتمالا به زندان حشمتیه ارتش برده اند. کی بود کی بود من نبودم!
این همه توان حقه جمهوری اسلامی است: گذراندن وقت و ماسمالی کردن. البته که خبر دستگیری موسوی و کروب صدا کرد، اما تصور کنید که این خبر به یکباره و آنی مطرح می شد؛ کارشان تمام بود.
نگاه کنید در هر چیزی که به نفع رژیم نباشد خرید زمان حربه سیستماتیک پیکره نظام می شود: مذاکرات هسته ای، دادگاه های متهمین قتل های زنجیره ای، دادگاه های رسیدگی به وقایع کوی دانشگاه، اصلاح قانون مطبوعات، و صد ها مورد دیگر. این آخری واقعا شاهکار رژیم بود در یک جا خالی دادان بسیار با حوصله از خطر اشوب در پی بازداشت موسوی و کروبی، پروژه ای که 20 ماه به طول انجامید و واقعا باید به سربازان گمنام اطلاعات دست مریزاد گفت. از اینجا به بعد پروژه دست دیگران است. و الحق که آن طوری که مردم سابقا در تطاهرات می گفتند "موسوی دستگیر بشه ایران قیامت میشه" نشد. کسی اصلا نمی تواند بگوید کِی موسوی دستگیر شد که بخواهد اعلام قیامت کند! تنها امکان باقی مانده سه شنبه های اعتراض است و آن طور که نبوی گفت ده روز آینده سرنوشت ساز است. آنها باز هم مثل روز انتخابات روش غافلگیری را پیش گرفتند، هیچ کس باور نمی کرد که رژیم علی رغم تمایل فراوانش برای سر به نیست و ساکت کردن موسوی و کروبی جرات این کار را داشته باشد، حالا که کردند و دارند به ما می خندند. تنها و تنها راه پیروزی مردم هم در غافلگیر کردن رژیم است، دوباره همان طور که نبوی گفت خامنه ای مرد جنگیدن نیست، باید غافلگیرشان کرد. از ایجاد اختلال در هیچ مجرای دولتی و حکومتی نباید پرهیز کرد. آنها تا اینجا به حربه حکم اعدام مردم را از خرابکاری زیاده از حد ترسانده اند و همین نقطه ضعف و نقطه آغاز پیروزی مردم است. مردم با همین شرایط هم به خرابکاری مشغولند، چون می دانند رژیم طناب و گلوله کافی و جرات کافی برای اعدام هم در یک روز و یک هفته و یک ماه و حتی یک سال ندارد. اگر درنگ کنیم جمهوری اسلامی توان تبدیل هر تهدید و هر غافلگیری را به فرصت دارد. باید بسط در خیابان ها نشست. تا انتها باید رفت.
این همه توان حقه جمهوری اسلامی است: گذراندن وقت و ماسمالی کردن. البته که خبر دستگیری موسوی و کروب صدا کرد، اما تصور کنید که این خبر به یکباره و آنی مطرح می شد؛ کارشان تمام بود.
نگاه کنید در هر چیزی که به نفع رژیم نباشد خرید زمان حربه سیستماتیک پیکره نظام می شود: مذاکرات هسته ای، دادگاه های متهمین قتل های زنجیره ای، دادگاه های رسیدگی به وقایع کوی دانشگاه، اصلاح قانون مطبوعات، و صد ها مورد دیگر. این آخری واقعا شاهکار رژیم بود در یک جا خالی دادان بسیار با حوصله از خطر اشوب در پی بازداشت موسوی و کروبی، پروژه ای که 20 ماه به طول انجامید و واقعا باید به سربازان گمنام اطلاعات دست مریزاد گفت. از اینجا به بعد پروژه دست دیگران است. و الحق که آن طوری که مردم سابقا در تطاهرات می گفتند "موسوی دستگیر بشه ایران قیامت میشه" نشد. کسی اصلا نمی تواند بگوید کِی موسوی دستگیر شد که بخواهد اعلام قیامت کند! تنها امکان باقی مانده سه شنبه های اعتراض است و آن طور که نبوی گفت ده روز آینده سرنوشت ساز است. آنها باز هم مثل روز انتخابات روش غافلگیری را پیش گرفتند، هیچ کس باور نمی کرد که رژیم علی رغم تمایل فراوانش برای سر به نیست و ساکت کردن موسوی و کروبی جرات این کار را داشته باشد، حالا که کردند و دارند به ما می خندند. تنها و تنها راه پیروزی مردم هم در غافلگیر کردن رژیم است، دوباره همان طور که نبوی گفت خامنه ای مرد جنگیدن نیست، باید غافلگیرشان کرد. از ایجاد اختلال در هیچ مجرای دولتی و حکومتی نباید پرهیز کرد. آنها تا اینجا به حربه حکم اعدام مردم را از خرابکاری زیاده از حد ترسانده اند و همین نقطه ضعف و نقطه آغاز پیروزی مردم است. مردم با همین شرایط هم به خرابکاری مشغولند، چون می دانند رژیم طناب و گلوله کافی و جرات کافی برای اعدام هم در یک روز و یک هفته و یک ماه و حتی یک سال ندارد. اگر درنگ کنیم جمهوری اسلامی توان تبدیل هر تهدید و هر غافلگیری را به فرصت دارد. باید بسط در خیابان ها نشست. تا انتها باید رفت.
